BARWY JESIENI – 57 międzynarodowa wystawa twórczości architektów w Warszawie
3 – 7 listopada 2025 r.
Organizator: Koło „Plener” Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP)
Miejsce ekspozycji: Pawilon Wystawowy SARP przy Pałacu Zamojskich, ul. Foksal 2 w Warszawie
Wernisaż: 3 listopada 2025 r., godz. 18:00
Wernisaż uświetnił występ solistów tancerzy Zespołu Pieśni i Tańca Mazowsze: Małgorzaty Gocłowskiej i Adama Kłudczyńskiego oraz duetu wokalno – instrumentalnego Dorota i Kuba.
Wystawa „Barwy Jesieni” prezentuje różnorodne techniki i formy artystyczne: malarstwo, grafika, tkanina artystyczna, asamblaż, kolaż oraz ceramika. Każda z prac to indywidualna opowieść o jesieni – jej kolorach, nastrojach i ulotnym pięknie – uchwycona przez wrażliwe oko architekta.
Z A P R A S Z A M
Prezentuję obrazy: „Czas dojrzewania”, „Zegar Życia” i „Drzewo czterech pór roku” .
Artyści biorący udział w wystawie: Boviatsis Araine, Joanna Adamek, Krzysztof Bielecki, Monika Trochym-Cynke, Patrice Dalix, Renata Dziewońska, Claire Roman, Lucia Mamos-Moreaux, Erik Fleck, Jan Fiszer, Elżbieta Galiński, Jerzy Galiński, Pohl Göran, Barbara Golimowska, Janina Jabłecka, Ryszarda Łucja Jagielska, Urszula Krzyżanowska, Olga Kwiecińska, Elena Daniela Lazar, Alexandre Marine,Marina Nikolaev, Barbara Obrębska-Mikler, Joanna Pasynkiewicz, Iwona Piszczelska, Małgorzata Brodzikowska Pionnier, Silia Riethmüller, Nahum Sternberg, Barbara Szyszko, Andrzej Strzelczyk, Barbara Targowska, Janusz Targowski, Ewa Anna Wasiutyńska, Joanna Jasiewicz -Witczak, Renata Zambrzycka.
Ogólnopolski Konkurs Plastyczny Kolaż-Asamblaż w Olkuszu
IX Ogólnopolski Konkurs Plastyczny KOLAŻ – ASAMBLAŻ – wystawa pokonkursowa
Organizator: Galeria Sztuki Współczesnej Biuro Wystaw Artystycznych w Olkuszu, ul. Szpitalna 34, Olkusz
Wernisaż: 5 grudnia 2023 r. , godz. 18:00
Z A P R A S Z A M
Mój asamblaż nr 48 „Nad Styksem” został zakwalifikowany do II etapu IX Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego Kolaż-Asamblaż, organizowanego przez Galerię Sztuki Współczesnej Biuro Wystaw Artystycznych w Olkuszu. Tak się cieszę!
Ogólnopolski Konkurs Plastyczny Kolaż-Asamblaż jest organizowany corocznie przez Galerię Sztuki Współczesnej Biura Wystaw Artystycznych w Olkuszu. Biorą w nim udział współcześni polscy twórcy asamblażu i kolażu. W tym roku ze 103 zgłoszeń na wystawę zostały zakwalifikowane 40 prace.
IRRWEGE – wystawa Ligne et Coleur w Stuttgarcie
Wystawa: Irrwege / Wrong Ways / Błędne ścieżki
22 – 30 listopada 2025 r.
Organizator: Ligne et Coleur Stuttgart
Miejsce ekspozycji: Kulturbunker Stuttgart, Rosenbergstraße 23, 701
Wernisaż: sobota 22 listopada 2025 r., godz. 16:00
„Irrwege” to niemieckie słowo oznaczające „błędne ścieżki”, „bezdroża” lub „manowce”. Jest to forma liczby mnogiej od rzeczownika „Irrweg” i może być używane w znaczeniu dosłownym (błędna droga) lub przenośnym (błędne postępowanie, złe nawyki). Temat wystawy jest otwarty i można go również odnieść do miejsca ekspozycji. Kulturbunker to dawny podziemny schron z czasów II wojny światowej, obecnie miejsce wystaw i koncertów.
Na wystawie prezentuję asamblaż nr 47 „Konfrontacja”.
W wystawie stowarzyszenia architektów Ligne et Couleur Stuttgart biorą udział goście ze stowarzyszeń z Francji, Włoch, Polski i Szkocji oraz studenci architektury z Uniwersytetu w Stuttgarcie. Polscy uczestnicy wystawy to Iwona Piszczelska, Renata Zambrzycka i Urszula Krzyżanowska.
Więcej informacji: https://ligne-et-couleur.de/irrwege
Bielańskie Dni Sztuki / 2025
Bielańskie Dni Sztuki to pomysł Magdy Kobiereckiej, bielańskiej artystki, której domeną jest malarstwo na szkle, rozwijany razem z innymi artystami ze Starych Bielan, w tym z artystką włókna Joanną Lohn. Do organizacji tegorocznej, trzeciej edycji włączyła się Sylwia Lacek – Zastępczyni Burmistrza Bielany. Współpraca z Urzędem Dzielnicy Bielany dodała imprezie rozmachu.
Zapowiedzią twórczego weekendu jest plenerowa wystawa, prezentująca sylwetki bielańskich artystów na ogrodzeniu szkoły przed Urzędem Dzielnicy Bielany. Wystawie towarzyszą wywiady w których artyści opowiadają o swojej twórczości. Autorką zdjęć jest Beata Czarkowska, a rozmowy przeprowadzili pracownicy Biblioteki im. Staszica.
19, 20 i 21 września 2025 r. – to były trzy dni pełne sztuki, muzyki, warsztatów i spotkań z twórcami. Rozpoczęły się w piątek barwną Paradą Zmysłów i wspólnym malowaniem mandali na Placu Konfederacji oraz koncertem. Sobota była dniem różnorodnych wystaw, warsztatów artystycznych i spotkań. Niedziela to spacer artystyczny po Bielanach, Art Bazar, plener malarski, dyżur lutniczy oraz seans filmowy.
Zdjęcia różnych autorów.
Program Bielańskich Dni Sztuki:
19.09.2025 – Piątek:
– godz. 16.00 – PARADA ZMYSŁÓW
Na ulicach Bielan pojawią się niezwykli bohaterowie – zmysły: smak, węch, dotyk, wzrok, słuch, tańcem i śpiewem będą zapraszać do udziału w Bielańskich Dniach Sztuki.
– godz. 18.00 – MANDALA ZMYSŁOW Wszyscy artyści
Wspólne z mieszkańcami malowanie Mandali na pl. Konfederacji. Przedstawienie artystów i programu na sobotę i niedzielę
– godz. 19.00 – Koncert NATALIA SIKORA
pl. Konfederacji
20.09.2025 – Sobota:
Od godz. 12.00 startują wszystkie wystawy:
– Iza Pelska Stopczyk – grafika i fotografia – Neuro Tęcza ul. Skalbmierska 13
– Agnieszka Cioch – grafika – Bistro Bielany ul. Schroegera 89
– Natalia Świder – rękodzieło – zakład fryzjerski ul. Schroegera 83
– Łukasz Gawroński – malarstwo – Roślina ul. Schroegera 80
– Joanna Lohn – tkanina unikatowa – Odkup ul. Schroegera 78
– Beata Wietrzyńska – tkanina unikatowa / Magdalena Kobierecka – malarstwo Galeria ul. Schroegera 74
– Paweł Jasionowski – malarstwo – Kawiarnia LAS, Aleja Zjednoczenia 11
Wystawy będą czynne w godzinach pracy lokali.
Rodzinne warsztaty w Pracowni Format ul. Schroegera 72/8:
– godz. 12.00 – Natalia Świder i Piotr Romanowski malarstwo i grafika: „Monotypie kolażowe”
– godz. 14.00 – Joanna Lohn mini warsztat tkacki „Po nitce do własnej Mandali”
– godz. 16.00 – Łukasz Gawroński obrazy przestrzenne „Papierowe Niebo”
Warsztaty w Neuro Tęczy ul. Skalbmierska 13:
– godz. 12.00 – Iza Pelska Stopczyk techniki mieszane „Mandalowy zamiesz”
– godz. 14.00 – Lena Stopczyk warsztat animacji filmowej „Pokaż się”
Warsztaty w Kasprowicza 14
KRĄG DŹWIĘKU I KOLORU
– godz. 16.00 – Magdalena Kobierecka i Magdalena Wieczorek
Malowanie interakcyjne z dźwiękiem w technice suchej pasteli
Placyk ul. Schroegera 83
godz. 19.00 – ART CELEBRACJA – integracja z artystami, muzyczny dżem pod Stanem Umysłu.
21.09.2025 – Niedziela:
– godz. 10.00 – 12.00 – SPACER ARTYSTYCZNY prowadzony przez Mateusza Napieralskiego
Trasa:
Start – Urząd Dzielnicy Bielany
Murale: Kora i Krystyna Sienkiewicz na bloku przy ul. Żeromskiego
Dom Krystyny Sienkiewicz
Mural Anna Jantar i Jarosław Kukulski na bloku przy al. Reymonta
Rzeźba Pustułka przy al. Reymonta
Muszla-przeplotnia na placu zabaw przy ul. Skalbmierskiej
Mural z niedźwiedziem przy ul. Kasprowicza
Posąg dziewczyny przy ul. Grębałowskiej
Mural z kobietami przy al. Zjednoczenia
Dom Kory
Dom zaprojektowany przez Macieja Nowickiego
Rzeźba „Dwoje” (kopia) J. Jarnuszkiewicza na skwerze jego imienia
Zakończenie – Urząd Dzielnicy Bielany
– godz. 12.00 – 16.00 – ART BAZAR – teren zielony pod Urzędem Dzielnicy Bielany
– godz. 12.00 – 16.00 – RODZINNY PLENER MALARSKI ul. Schroegera 74/76, wstęp wolny
– godz. 14.00 – 18.00 – DYŻUR LUTNICZY, prowadzenie Radosław Ząbek, Pracownia Format
ul. Schroegera 72/8, wymiana strun, strojenie, konsultacje konserwatorskie, wstęp wolny
– godz. 19.00 – 20.00 – SEANS FILMOWY Lena Stopczyk – Neuro Tęcza ul. Skalbmierska 13.
Krótkometrażowe animacje oraz nagradzane filmy młodzieżowe.
Galeria otwarta – wystawa zbiorowa w Galerii Resursa w Żyrardowie / 2025
21 czerwca – 20 lipiec 2025 r.
Organizator: Centrum Kultury w Żyrardowie
Galeria Resursa w Żyrardowie, ul. 1 Maja 45
Wernisaż: 21 czerwca 2025 r., godz. 18:00
Na czas Święta Lnu w Żyrardowie Galeria Resursa udostępniła swoją przestrzeń dla lokalnych artystów. Wystawa to zbiór ciekawych prac wykonanych w różnorodnych technikach.
Prezentuję trzy asamblaże: nr 41″Przyjemność”, nr 43 „Pełnia w maku” i nr 18 „Pomiędzy”
Wystawa Salon Wiosenny Koła Plener w Warszawie / 2025
6 – 11 maja 2024 r.
Organizator: Koło „Plener” Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP)
Miejsce ekspozycji: Pałac Zamojskich, Sala Lustrzana, ul. Foksal 2
Wernisaż: 6 maja 2024 r., godz. 18:00
Tegoroczny Salon Wiosenny 2025 prezentuje przegląd malarstwa, grafiki, asamblażu, tkaniny artystycznej i fotografii artystycznej wykonanych przez architektów i zaproszonych przez nich gości.
Prezentuję asamblaż nr 47 „Wspomnienie”.
Artyści biorący udział w wystawie: Włodzimierz Karczmarzyk, Janina Jabłecka, Barbara Golimowska, Barbara Obrębska-Mikler, Joanna Pasynkiewicz, Ewa Anna Wasiutyńska, Malena Raczko, Ryszarda Łucja Jagielska, Urszula Krzyżanowska, Olga Kwiecińska, Barbara Targowska, Iwona Piszczelska, Beata Bejtman – Kuźmienko, Janusz Targowski, Krzysztof Bielecki, Jan Fiszer, Krystyna Guranowska – Stolarz, Małgorzata Brodzikowska Pionnier.
Wystawa indywidualna – ASAMBLAŻE w Ratuszu Bielany / 2025
Ekspozycja: marzec – maj 2025 r.
Organizator: Urząd Dzielnicy Bielany m.st. Warszawy
Miejsce: Ratusz Dzielnicy Bielany, ul. S. Żeromskiego 29, Warszawa
Dostępność: poniedziałki 8:00 – 18:00, wtorek – piątek 8:00 – 16:00
Serdecznie zapraszam na wystawę moich prac do Ratuszu Bielany. Wystawa wisi w głównym hallu ratusza na pierwszym, drugim i trzecim piętrze przy windach. Wszystkie piętra wystawowe są dostępne poprzez główną klatkę schodową.
O asamblażach: Punktem wyjścia dla moich prac są zwyczajne, codzienne przedmioty i związane z nimi wspomnienia. Pozornie rzeczy te nie mają ze sobą nic wspólnego, ale każdą z nich można wziąć w ręce. Dłoń pamięta obłości, kształty, faktury, a dotyk przywołuje refleksje, których korzenie sięgają czasów dzieciństwa.
Są tu przedmioty pochodzące z natury: kamienie, piasek, patyki, liście, kwiaty, pióra… i te wytworzone przez człowieka jak zdjęcie, kufel, kromki chleba, pędzle, listy… Im bliżej natury, tym opowieść jest głębsza i bardziej wielowątkowa. Jako materiał wykorzystuję również litery.
Realizując pomysł często idę za tym, co pojawia się w trakcie. Zdarza się, że nowa praca dojrzewa długo, przymierzam, robię zdjęcia, porównuję. Obraz zazwyczaj prowadzi do pojęcia, słowa–klucza, często odległego od wyjściowego przedmiotu.
Kiedyś okrągły kamyk był tylko ciekawym kształtem. Teraz, gdy patrzę na niego oczami osoby dorosłej, nabiera nowego znaczenia. Wraz z upływem czasu dobrze znane przedmioty obrazują nowe historie. Życiowe doświadczenia i świadomość upływu czasu zmieniły perspektywę powodując, że proste rzeczy stały się metaforą istnienia.
Mając wiele prac widzę, jak odnoszą się one do różnych okresów życia człowieka i jego zachowań: czasu narodzin i wczesnego dzieciństwa, czasu tworzenia związków, wyzwań dorosłego życia, skłonności do kolekcjonowania rzeczy, czy relacji z przyrodą. Zestawienie pokrewnych tematycznie prac z różnego okresu pozwala uchwycić, uniwersalny charakter opowieści, jaką ten cykl buduje.
Patrząc na swoje asamblaże czuję spokój. Dzięki nim odkrywam zasady, zgłębiam porządek świata i próbuję zrozumieć jakie jest w nim moje miejsce.
Obecnie cykl liczy ponad 40 prac i nadal się rozrasta. Wszystkie mają ujednolicony format 50 x 50 cm. Równolegle do budowania kompozycji tworzę opis, czasem wiersz. Tytuły prac zawierają numer kolejny, nazwę przedmiotu-inspiracji i końcowe słowo-klucz.
Moje asamblaże trzykrotnie brały udział w wystawach pokonkursowych Ogólnopolskiego Konkursu „Kolaż – Asamblaż” w Olkuszu w 2018, 2019 i 2023 roku. Asamblaż Most pozostał w kolekcji Kolekcji Sztuki Współczesnej Biura Wystaw Artystycznych w Olkuszu.
O asamblażach opowiadam w cyklu artykułów publikowanych w magazynie wnętrzarskim Living Room, a w wersji dłuższej na blogu.
O trzech kromkach chleba.
(Z dedykacją dla sąsiadki Beatki, która zmusiła mnie do wyciągnięcia tej historii na światło dzienne po latach od jej wydarzenia się i kolejnych od jej napisania.)
Brakowało mi kilka metrów do wejścia do domu, gdy na drzwiach, które zaraz miałam otworzyć, wylądowała sroka z kromką chleba w dziobie. Bijąc skrzydłami, przez chwilę balansowała wczepiona pazurami w prawie niewidoczną krawędź. Nie udało jej się złapać równowagi, upuściła chleb i odleciała. Zrobiło mi się jej szkoda, odrzuciłam chleb na trawnik, żeby mogła po niego wrócić.
Niedługo później, idąc osiedlową ścieżką, usłyszałam intensywny skrzek i łopot skrzydeł. Kawka z czymś dużym w dziobie uciekała przed gromadą innych rozzłoszczonych ptaków. Pogoń dopadła ją akurat w takim miejscu, że upuściła swój łup tuż przede mną. To znów był chleb. Nie przejęłam się tym specjalnie, czasem na osiedlu zdarzają się takie ptasie kłótnie.
Ale podobne zdarzenie zdarzyło się jeszcze raz. Tym razem gdzieś z wysoka niosło się krakanie. Podniosłam wzrok w górę na rosnącą przy alejce topolę. Wrony, które siedziały wysoko na czubku drzewa, wyglądały na bardzo czymś poruszone. Trzecia kromka chleba omal nie spadła mi na głowę. I to wszystko wydarzyło się w ciągu jednego miesiąca!
Zachowanie tych ptaków nie było normalne!
Już pierwsza sroka zachowała się dziwnie, przecież mogła wygodnie usiąść na daszku wyżej. Jakby chciała być pewna, że zwrócę na nią uwagę. I to powtórzenie trzy razy! Gdyby to była bajka, miałabym w ręku trzy kromki chleba. W bajce mogłabym taką kromką poczęstować staruszkę, która prosi o coś do zjedzenia, a potem odwdzięcza się niespotykanym darem…
Zostałam z poczuciem, że coś przegapiłam, że czegoś nie zrozumiałam. O co tym ptaszyskom chodziło? To jakiś znak? Wiadomość? Ale jak ją odczytać? Stałam się czujna. Czy to, na co patrzę, jest tym co widzę? Obserwowałam ptaki. Ale nic więcej się nie zdarzyło.
Upłynęło dużo czasu zanim pojęłam, że jeśli jest to znak specjalnie dla mnie, to moc jego odczytania jest tylko we mnie. A jeśli to były trzy dary? A ja je tak bezmyślnie pozostawiłam na trawniku? Przypomniały mi się kolejne bajki. Zawsze jest jakaś druga szansa, tylko trzeba włożyć w to więcej pracy.
Nad czym mogę pracować ? Czemu mam się przyjrzeć? Jakie są moje talenty?
Na pewno umiem obserwować. To moc introwertyka, który pozostając w bezruchu, widzi więcej, dostrzega szczegóły. Potrafię narysować lub namalować to, co widzę. Często przy okazji układa mi się z tego jakaś historia. Gdyby połączyć to w całość? Dostrzegam magię w codzienności, nadaję jej malarską formę i opowiadam o tym historię.
Logika podpowiada, że przydałby się odbiorca, czytelnik, drugi człowiek. Ale nic z tego. Równolegle do twórczych talentów posiadam cały wyrafinowany system trzymania ludzi na dystans. W sytuacjach towarzyskich zachowuję ostrożność i jeśli tylko mogę unikam przypadkowych kontaktów.
A jednak… Bez drugiego człowieka, bez odbiorcy, moje talenty są bezużyteczne. Żeby trzy kromki chleba zamieniły się w dar, muszę pokonać wewnętrzny lęk przed drugim człowiekiem. Zaryzykować. Być obecną. Zaangażować się. Działać.
Iwona Piszczelska
Wystawa MIĘDZY ŚWIATŁEM A CIENIEM w Galerii Krużganek w Warszawie /2025
13 kwietnia – 31 maja 2025 r.
Wystawa Grupy Trzy Barwy: Iwona Piszczelska, Barbara Golimowska, Joanna Adamek i Ryszarda Łucja Jagielska
Organizator: Katolickie Centrum Kultury „Dobre Miejsce”
Miejsce ekspozycji: Galeria Krużganek, ul. Dewajtis 3, wejście A, Warszawa
Wernisaż i recital: 13 kwietnia godz. 16:00
Wystąpiły: Marta Pill i Anna Pill-Pietkiewicz: M. Karłowicz “Mów do mnie jeszcze”,Georges Bizet aria z opery Carmen pt. “Près des remparts de séville”
Temat wystawy sprowokował nas do zadania sobie szeregu pytań: Czym jest dla mnie światło, a czym cień? Czy chodzi o światło wewnętrzne czy światło odbite? Czy światło i cień są nierozłączne? Czy cień to ciemność? Jaki kolor ma światło? Jaki kolor ma cień? Czy potrzebujemy światłości i ciemności w równym stopniu? To był nasz punkt wyjścia do szeregu rozmów, w trakcie których okazało się, że postrzegamy te tematy zarazem podobnie i zupełnie inaczej. Nasze różnorodne podejścia do tematu odzwierciedlają się w sposobie naszego malowania.
Iwona: Światło jest dla mnie metaforą życia, działania i pamięci. Cień wynika z posiadania fizycznej formy, a ciemność jest jej brakiem i zapomnieniem. Światło, cień i ciemność są w nieustającym ruchu i jest w tym harmonia wynikająca z naprzemienności. Może nie ma żadnego pomiędzy, a jest tylko jedność przeciwieństw? W takim przypadku obraz jest jak stopklatka, która rejestruje te trzy jakości w relacji.
Joanna: W moich obrazach światło i cień przechodzą w siebie płynnie, bez granic, bez kontrastu. Istotne jest to, co Pomiędzy, to poszukiwanie delikatności, energii, piękna, prawdy. To delikatne przejście między jasnością a cieniem, bez wyraźnych granic, pozwala mi uchwycić subtelności otoczenia i zwrócić uwagę na szczegóły, drobne doznania. Obraz to przestrzeń, gdzie światło i cień łączą się, tworząc harmonijną całość, to dźwięk i zapach, dotyk i ukojenie.
Barbara: W moich poszukiwaniach twórczych światło i cień, oraz przestrzeń pomiędzy nimi, pełnią przewodnią rolę. Światło nieustannie mnie fascynuje, pociąga jasnością, wyrazistością i blaskiem, współistniejąc i kontrastując jednocześnie z cieniem. Kontrast ten prowadzi do głębszych refleksji. Zauważam, że cień dzięki obecności światła przestaje być przytłaczający, światło natomiast dzięki obecności cienia staje się wyraziste i napełniające nieustającą nadzieją,
Ryszarda Łucja: Między Światłem a Cieniem są dwa rodzaje istnienia, energii i wyciszenia, każdy niezbędny jak czuwanie i sen,
jak upał i obiad w cieniu drzew, śpiew ptaków i błoga cisza.
To kontrast. Kontrast między dwoma pozytywnymi stanami
rzeczy, a jednak kontrast, potrzebny, oczekiwany, błogi, jest przeciwieństwem do mroku. Działajmy w poszukiwaniu światła i Światła.
DZIAŁAJĄC JAKO GRUPA, TWORZYMY RAZEM WIĘCEJ ŚWIATŁA, NIŻ KAŻDA Z NAS OSOBNO.
Wszystkie mieszkamy na Bielanach w Warszawie. Grupa powstała w 2014 roku. Wyrosła z marzenia o udziale w wystawie w Paryżu, co udało się zrealizować w 2018 r. Należymy do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików, do Koła Plener Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP) i do Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków. Działając razem mamy więcej odwagi, dynamiki, pomysłów oraz wsparcia. Bierzemy udział w wystawach, dyskutujemy o sztuce i snujemy plany na przyszłość. Każda z nas jest inna. Twórczość Iwony Piszczelskiej to droga poznania. Prace Joanny Adamek to opowieść o przestrzeni. Obrazy Barbary Golimowskiej to kontemplacja przyrody. Malarstwo Ryszardy Łucji Jagielskiej to szukanie światła i Światła.
Wystawa indywidualna – ASAMBLAŻE w Pałacu Zamoyskich w Warszawie / 2025
17 – 22 luty 2025 r.
Organizator: Koło „Plener” Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP)
Miejsce ekspozycji: Pałac Zamojskich, Sala Lustrzana, ul. Foksal 2
Wernisaż: 17 lutego, godz. 18:00
O asamblażach:
Punktem wyjścia dla moich prac są zwyczajne, codzienne przedmioty i związane z nimi wspomnienia. Pozornie rzeczy te nie mają ze sobą nic wspólnego, ale każdą z nich można wziąć w ręce. Dłoń pamięta obłości, kształty, faktury, a dotyk przywołuje refleksje, których korzenie sięgają czasów dzieciństwa.
Są tu przedmioty pochodzące z natury: kamienie, piasek, patyki, liście, kwiaty, pióra… i te wytworzone przez człowieka jak zdjęcie, kufel, kromki chleba, pędzle, listy… Im bliżej natury, tym opowieść jest głębsza i bardziej wielowątkowa. Jako materiał wykorzystuję również litery.
Realizując pomysł często idę za tym, co pojawia się w trakcie. Zdarza się, że nowa praca dojrzewa długo, przymierzam, robię zdjęcia, porównuję. Obraz zazwyczaj prowadzi do pojęcia, słowa–klucza, często odległego od wyjściowego przedmiotu.
Kiedyś okrągły kamyk był tylko ciekawym kształtem. Teraz, gdy patrzę na niego oczami osoby dorosłej, nabiera nowego znaczenia. Wraz z upływem czasu dobrze znane przedmioty obrazują nowe historie. Życiowe doświadczenia i świadomość upływu czasu zmieniły perspektywę powodując, że proste rzeczy stały się metaforą istnienia.
Mając wiele prac widzę, jak odnoszą się one do różnych okresów życia człowieka i jego zachowań: czasu narodzin i wczesnego dzieciństwa, czasu tworzenia związków, wyzwań dorosłego życia, skłonności do kolekcjonowania rzeczy, czy relacji z przyrodą. Zestawienie pokrewnych tematycznie prac z różnego okresu pozwala uchwycić, uniwersalny charakter opowieści, jaką ten cykl buduje.
Patrząc na swoje asamblaże czuję spokój. Dzięki nim odkrywam zasady, zgłębiam porządek świata i próbuję zrozumieć jakie jest w nim moje miejsce.
Obecnie cykl liczy ponad 40 prac i nadal się rozrasta. Wszystkie mają ujednolicony format 50 x 50 cm. Równolegle do budowania kompozycji tworzę opis, czasem wiersz. Tytuły prac zawierają numer kolejny, nazwę przedmiotu-inspiracji i końcowe słowo-klucz.
Moje asamblaże trzykrotnie brały udział w wystawach pokonkursowych Ogólnopolskiego Konkursu „Kolaż – Asamblaż” w Olkuszu w 2018, 2019 i 2023 roku. Asamblaż Most pozostał w kolekcji Kolekcji Sztuki Współczesnej Biura Wystaw Artystycznych w Olkuszu.
O asamblażach opowiadam w cyklu artykułów publikowanych w magazynie wnętrzarskim Living Room, a w wersji dłuższej na blogu.
Czas na sztukę – prezentacja w Otwartej Koloni
To był wyjątkowy dzień, w gronie czterech osób: Iwona Piszczelska, Ryszarda Łucja Jagielska, Basia Szyszko i Basia Golimowska miałyśmy okazję zaprezentować swoją twórczość w Otwartej koloni, przy ul. Górczewskiej 15. Spotkanie prowadziła Aldona Doliszna.
Liścioteka – wystawa ZPAMiG w Warszawie
4 grudnia 2024 r. – 20 stycznia 2025 r.
Organizator: Związek Polskich Artystów Malarzy i Grafików
Miejsce ekspozycji: Galeria Wyższej Szkoły Zarządzania – Szkoły Wyższej, ul. Siedmiogrodzka 3A
Spotkanie z artystami: 9 grudnia 2024 r. godz. 18:00
Dwudziestu siedmiu artystów prezentuje czterdzieści jeden prac opartych na motywie liścia. Mam przyjemność prezentować cztery asamblaże i jedną opowieść.
