13 kwietnia – 31 maja 2025 r.
Wystawa Grupy Trzy Barwy: Iwona Piszczelska, Barbara Golimowska, Joanna Adamek i Ryszarda Łucja Jagielska
Organizator: Katolickie Centrum Kultury „Dobre Miejsce”
Miejsce ekspozycji: Galeria Krużganek, ul. Dewajtis 3, wejście A, Warszawa
Wernisaż i recital: 13 kwietnia godz. 16:00
Wystąpiły: Marta Pill i Anna Pill-Pietkiewicz: M. Karłowicz “Mów do mnie jeszcze”,Georges Bizet aria z opery Carmen pt. “Près des remparts de séville”
Temat wystawy sprowokował nas do zadania sobie szeregu pytań: Czym jest dla mnie światło, a czym cień? Czy chodzi o światło wewnętrzne czy światło odbite? Czy światło i cień są nierozłączne? Czy cień to ciemność? Jaki kolor ma światło? Jaki kolor ma cień? Czy potrzebujemy światłości i ciemności w równym stopniu? To był nasz punkt wyjścia do szeregu rozmów, w trakcie których okazało się, że postrzegamy te tematy zarazem podobnie i zupełnie inaczej. Nasze różnorodne podejścia do tematu odzwierciedlają się w sposobie naszego malowania.
Iwona: Światło jest dla mnie metaforą życia, działania i pamięci. Cień wynika z posiadania fizycznej formy, a ciemność jest jej brakiem i zapomnieniem. Światło, cień i ciemność są w nieustającym ruchu i jest w tym harmonia wynikająca z naprzemienności. Może nie ma żadnego pomiędzy, a jest tylko jedność przeciwieństw? W takim przypadku obraz jest jak stopklatka, która rejestruje te trzy jakości w relacji.
Joanna: W moich obrazach światło i cień przechodzą w siebie płynnie, bez granic, bez kontrastu. Istotne jest to, co Pomiędzy, to poszukiwanie delikatności, energii, piękna, prawdy. To delikatne przejście między jasnością a cieniem, bez wyraźnych granic, pozwala mi uchwycić subtelności otoczenia i zwrócić uwagę na szczegóły, drobne doznania. Obraz to przestrzeń, gdzie światło i cień łączą się, tworząc harmonijną całość, to dźwięk i zapach, dotyk i ukojenie.
Barbara: W moich poszukiwaniach twórczych światło i cień, oraz przestrzeń pomiędzy nimi, pełnią przewodnią rolę. Światło nieustannie mnie fascynuje, pociąga jasnością, wyrazistością i blaskiem, współistniejąc i kontrastując jednocześnie z cieniem. Kontrast ten prowadzi do głębszych refleksji. Zauważam, że cień dzięki obecności światła przestaje być przytłaczający, światło natomiast dzięki obecności cienia staje się wyraziste i napełniające nieustającą nadzieją,
Ryszarda Łucja: Między Światłem a Cieniem są dwa rodzaje istnienia, energii i wyciszenia, każdy niezbędny jak czuwanie i sen,
jak upał i obiad w cieniu drzew, śpiew ptaków i błoga cisza.
To kontrast. Kontrast między dwoma pozytywnymi stanami
rzeczy, a jednak kontrast, potrzebny, oczekiwany, błogi, jest przeciwieństwem do mroku. Działajmy w poszukiwaniu światła i Światła.
DZIAŁAJĄC JAKO GRUPA, TWORZYMY RAZEM WIĘCEJ ŚWIATŁA, NIŻ KAŻDA Z NAS OSOBNO.
Wszystkie mieszkamy na Bielanach w Warszawie. Grupa powstała w 2014 roku. Wyrosła z marzenia o udziale w wystawie w Paryżu, co udało się zrealizować w 2018 r. Należymy do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików, do Koła Plener Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP) i do Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków. Działając razem mamy więcej odwagi, dynamiki, pomysłów oraz wsparcia. Bierzemy udział w wystawach, dyskutujemy o sztuce i snujemy plany na przyszłość. Każda z nas jest inna. Twórczość Iwony Piszczelskiej to droga poznania. Prace Joanny Adamek to opowieść o przestrzeni. Obrazy Barbary Golimowskiej to kontemplacja przyrody. Malarstwo Ryszardy Łucji Jagielskiej to szukanie światła i Światła.
24 marca – 11 maja 2024 r.
Wystawa Grupy Trzy Barwy: Iwona Piszczelska, Barbara Golimowska, Ryszarda Łucja Jagielska i Joanna Adamek
Organizator: Katolickie Centrum Kultury „Dobre Miejsce”
Miejsce ekspozycji: Galeria Krużganek, ul. Dewajtis 3, wejście A, Warszawa
Wernisaż: 24 marca 2014 r. , godz. 16:00
Myśląc o wspólnej wystawie szukałyśmy jednego motywu, czegoś, co każdą z nas porusza, co jest ważne. Twórczość odgrywa różne role w naszym życiu. Każdą z nas co innego inspiruje. Jak więc znaleźć ten wspólny mianownik? Jak spowodować, by wystawa była całością? Przecież jesteśmy tak różne… Okazało się, że jest motyw, który przewija się w twórczości każdej z nas. Wszystkie mamy w portfolio obrazy drzewa. Ale czym to drzewo jest? Dla artysty? Dla człowieka?
Tak pojawił się pomysł na tytuł wystawy „Drzewo życia”. Każda z nas stanęła przed wyzwaniem namalowania obrazu inspirowanego tym tematem i zmierzenia się z jego symboliką. Świadomie zrezygnowałyśmy z próby opisu, czym ono jest, indywidualnie interpretując symbol Drzewa Życia za pomocą obrazu oraz zostawiając miejsce dla interpretacji odbiorcy.
Dla mnie obraz „Drzewo czterech pór roku” jest metaforą zwykłego ludzkiego życia, które najpiękniejsze jest, gdy łączy wszystkie pory roku. Obraz Łucji „Płonące drzewo życia – S.O.S. dla Ziemi” w świetle wydarzeń współczesnego świata jest ostrzeżeniem dla ludzkości, wezwaniem do opamiętania. „Drzewo” Joanny stanowi sumę spostrzeżeń odzwierciedlających nastrój, stany emocjonalne, reakcje na wydarzenia, uważność na szczegóły, zmianę. Dla Barbary „Drzewo życia” to odniesienie do nieustannego wzrostu oraz czerpania z mocy Przedwiecznej Siły.
DZIAŁAJĄC JAKO GRUPA JESTEŚMY JAK DRZEWO O WSPÓLNYM PNIU I WIELU GAŁĘZIACH.
Wszystkie mieszkamy na Bielanach w Warszawie. Grupa powstała w 2014 roku. Wyrosła z marzenia o udziale w wystawie w Paryżu, co udało się zrealizować w 2018 r. Należymy do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików, do Koła Plener Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP) i do Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków. Działając razem mamy więcej odwagi, dynamiki, pomysłów oraz wsparcia. Bierzemy udział w wystawach, dyskutujemy o sztuce i snujemy plany na przyszłość. Każda z nas jest inna. Twórczość Iwony Piszczelskiej to droga poznania. Prace Joanny Adamek to opowieść o przestrzeni. Obrazy Barbary Golimowskiej to kontemplacja przyrody. Malarstwo Ryszardy Łucji Jagielskiej to szukanie światła i Światła.
Wystawa: Das Ding & Seine Poetic / Rzecz i jej poetyka
11 – 26 kwietnia 2024 r.
Organizator: Ligne et Couleur Stuttgart
Miejsce ekspozycji: Rathaus Stuttgart, Marktplatz 1
Wernisaż: 11 kwietnia 2024 r., godz. 17:00
Wystawie towarzyszy pamiątkowy KATALOG
Relacja na stronie Ligne et Couleur Stuttgart
12 kwietnia – 6 maja 2024 r.
Organizator: Warszawskie Stowarzyszenie Plastyków
Miejsce ekspozycji: pawilon Nowy Dom Sztuki
Dom Pracy Twórczej, Pałac Radziejowice, ul. H. Sienkiewicza 4
Wernisaż: 12 kwietnia 2024 r. godz. 19:00
12 kwietnia w Nowym Domu Sztuki odbył się wernisaż malarstwa Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków zatytułowany „CARPE DIEM”. Wystawie towarzyszył przepiękny recital fortepianowy z muzyką m.in. Fryderyka Chopina w wykonaniu znakomitej pianistki, Moniki Quinn.
Affogato – to rodzaj deseru gdzie kulkę zimnych lodów topi się w filiżance gorącej kawy – połączenie dwóch przeciwieństw.
Właśnie taka była ta wystawa: Sztuka i Urząd; metafizyka ISTNIENIA i wejście w życie RODO; realizm prac plenerowych i pełne emocji malarstwo intuicyjne. Są obok siebie, przeplatają się, współistnieją i opowiadają o tym, że życie jest piękne w swojej różnorodności.
Chłonę piękno, które widzę.
Przenoszę je na papier,
ujmuję w ramy.
Mozaikę różnych nastrojów,
układam jak fresk życia.
To magia istnienia.
Wystawa miała miejsce w dniach 25 maja – 25 czerwca 2018 r. w kuluarach Sali Widowiskowej Ratusza Bielany, ul. Żeromskiego 29,